โรงหมี่หอมหวล

หลังจากที่หยุดยาวมาถึงวันที่สาม เป้าหมายของเราสามพ่อแม่ลูกวันนี้คือพยายามหาอะไรอร่อยๆใกล้บ้านทานเพราะไม่อยากไปไหนไกลๆ (คือสองสามวันมานี้ภารกิจของพวกเราคือการเคลียร์บ้านเลยเสียพลังงานค่อนข้างเยอะ) จำได้ว่ามีร้านบะหมี่ที่ตบแต่งอารมณ์เหมือนโรงเตี๊ยมของหนังจีนกำลังภายในอยู่แถวๆหางดง ไปค้นลิสต์ของร้านที่เก็บเอาไว้แล้วก็เจอจนได้ “โรงหมี่หอมนวล” ที่ตั้งอยู่แถวบ้านถวายนั้นเอง

ขับจากบ้านตาม google maps ไปแค่ประมาณ 10 นาทีก็ถึง ตามเส้นทางได้เลยไม่หลง มีที่จอดรถหน้าร้านครับ สบายมาก

สิ่งที่เด่นสะดุดตาอย่างแรกเลยคือโคมแดงที่ห้อยหน้าร้านที่ตัดกับกำแพงร้านสีเหลืองด้านหลัง สิ่งหนึ่งที่ที่ชอบมากของร้านคือบรรยากาศรอบๆร้านที่เป็นทุ่งนาสีเขียวอมทองล้อมรอบ สามารถเลือกไปนั่งข้างในร้านหรือข้างนอกที่เป็นศาลาเล็กๆที่ยื่นไปในทุ่งนาก็ได้เช่นกัน (ถ้าช่วงบ่ายๆด้านนอกอาจจะร้อนหน่อยครับ)

เมนูที่นี่จะมีหลากหลายนะครับ ไม่ว่าจะเป็นบะหมี่ ผัดไท ผัดซีอิ้ว หรือ เย็นตาโฟ ส่วนข้าวก็เป็นพวกข้าวขาหมู ข้าวหมูแดง ข้าวหมูกรอบ ประมาณนี้ครับ ราคาถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ไม่แพงมากครับ 45-55-65 ประมาณนี้

อย่างแรกที่ชอบมากของร้านคือบรรยากาศที่มีกลิ่นอายแบบจีนๆ เลลาบอกเลยว่าร้านนี้ตบแต่งสวยยยย (นางลากเสียงด้วยนะ น่าจะวัดจากความสดใสของสีล้วนๆ) เราสั่งไปสี่อย่าง บะหมี่หอมหวลแห้ง (ที่เป็นเส้นบะหมี่เหลือง เกี๊ยวหมู เกี๊ยวกุ้ง ลูกชิ้น หมูแดง มาครบเลย จะสั่งแบบแห้ง น้ำ หรือ ต้มยำ ก็ได้) ข้าวขาหมู ผัดซีอิ๊ว และ เย็นตาโฟหอมหวล

ร้านทำอาหารรวดเร็วครับ ถึงแม้ว่าลูกค้าที่ร้านจะมีเยอะพอสมควร

ตอนแรกที่บะหมี่หอมหวลมาวางบนโต๊ะ มันดูธรรมดามากเลย ทุกอย่างดูแบบ…ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น ก็คือบะหมี่แห้ง แต่คิดผิดครับ พอคลุกเคล้าน้ำซุปเข้าไปนิดหน่อย เติมน้ำตาลนิด พริกหน่อย คีบเข้าปาก “อื่อหือ เส้นบะหมี่หอม หนึบ นุ่มมาก” เส้นจะไม่ใช่เหมือนพวกชายสี่ หรือ บะหมี่ทั่วไป อันนี้เส้นจะบางๆหน่อย คือพวกเครื่องปรุงน้ำซุปต่างๆมันเคลือบไปบนเส้นจนทั่วเลยละกัน คือกินแบบ…หายวับ

อีกอันที่ดีมากคือเส้นใหญ่ครับ เส้นที่เขาเอาไว้ทำผัดซีอิ๊วกับเย็นตาโฟ คือปกติแล้วเรามักเห็นผัดซีอิ๊วที่เส้นใหญ่จะหนาๆหน่อย (ถ้าแย่ๆเจอเส้นเหม็นหืนแข็งๆด้วย) แต่ว่าที่นี่เส้นนุ่ม บาง หนึบ ผัดแบบเครื่องเข้าเส้น หวานเค็มกำลังดี เลลาทานเยอะมาก ทานทุกอย่างยกเว้นแตงกวา (อันนี้ยังพยายามฝึกให้ทาน แต่เป็นผักขนิดเดียวที่เลลาไม่ยอมทานจริงๆ)

ทานเสร็จก็ไปเดินย่อยที่ด้านหลัง มีที่ถ่ายรูปสวยๆ เป็นชิงช้ามุมมหาชน สูดอากาศสดชื่นให้เต็มที่แล้วก็ขับรถกลับบ้าน

เป็นร้านหนึ่งที่ชอบมาก ใกล้บ้านด้วย ราคาไม่แพงเลย

เลลาให้ไป 150 คะแนน พ่อถามว่าเป็นเพราะได้เล่นชิงช้าใช่ไหม? เลลาบอกว่าไม่ใช่ บอกว่าร้านสวยยยย (เดี๋ยวนะลูก!!!)