มิตรภาพ เวลา และ ระยะทาง 600 เมตรที่มีค่าที่สุดในชีวิต

ในปี 2017 นักลงทุนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของโลก วอร์เรน บัฟเฟตต์ (Warren Buffett) ให้สัมภาษณ์กับ ชาร์ลี โรส (Charlie Rose) ผู้สื่อข่าว เกี่ยวกับประเด็นเรื่องการทำงาน
.
เขาเล่าว่าตารางเวลาของเขานั้นไม่ได้แน่นทุกนาทีเหมือนอย่างนักธุรกิจทั่วไป แต่ส่วนใหญ่กลับไม่มีอะไรลงตารางไว้เลยด้วยซ้ำ ที่เป็นอย่างนั้นเพราะเขาเชื่อว่าเวลาคือสิ่งที่มีค่ามากๆ เขาจะใช้มันอย่างระมัดระวัง
.
บัฟเฟตต์อธิบายว่า
.
⌛️ “ผมซื้อได้ทุกอย่าง ยกเว้นเวลา”
.
คำกล่าวสั้นๆ ที่เป็นจริงเมื่อพันปีก่อน และยังคงเป็นจริงไปตลอดกาล (ยกเว้นแต่ว่าวันหนึ่งเราซื้อขายเวลากันได้เหมือนอย่างในหนังไซไฟ)
.
.
.
ไม่กี่วันก่อน ผมมีโอกาสได้เข้าใจความหมายของประโยคนี้อย่างลึกซึ้งมากขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ
.
🥟 ผมกับภรรยาและลูกไปกินติ่มซำที่ร้านหนึ่งในเชียงใหม่ สั่งนั่งทานกำลังกินไปได้ประมาณ 2-3 คำ
.
สังเกตเห็นอะไรผิดปกติ คุณลุงคุณป้าโต๊ะข้างๆ ที่เพิ่งจ่ายเงินกำลังจะลุกกลับบ้าน คุณลุงยืนเกาะประตูรถที่จอดอยู่ข้างถนนแล้วหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ คุณป้าทำหน้าเสีย ถามว่า ‘พี่เป็นไงบ้าง หอบเหรอ?’
.
ปรากฏว่าคุณลุงแพ้กุ้ง เข้าขั้นรุนแรง อาหารติ่มซำส่วนใหญ่ก็จะมีกุ้ง ไม่ทราบหรอกว่าทำไมตัดสินใจมากินติ่มซำ แต่ว่า…ตอนนี้อาการคุณลุงเข้าขั้นอันตราย พ่นยาของตัวเองไปแล้วยังไม่ดีขึ้น กินยาแก้แพ้ไปก็ยังไม่ดีขึ้น
.
‘ไหวไหมพี่’ คุณป้าถาม คุณลุงส่ายหัว เหมือนจะไม่ไหวแล้ว
.
ด้วยความที่เรานั่งโต๊ะติดกัน ภรรยาผมลุกขึ้นไปถามช่วย ใช้มือถือป้าโทรหา 1669 เพื่อเรียกรถฉุกเฉิน รอไปประมาณ 5 นาที รถฉุกเฉินยังมาไม่ถึง อาการลุงไม่น่าดีแล้วยืนเริ่มไม่ไหว
.
🏨 โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างไปแค่ 600 เมตร
.
แม้จะลังเล เพราะคิดว่าถ้าลุงไปรถฉุกเฉินน่าจะปลอดภัยกว่า แต่คุณลุงดูไม่ดีเอามากๆ ผมตัดสินใจขับรถที่จอดเอาไว้ใกล้ๆ แล้วเอาลุง ป้า ขึ้นรถไปส่งห้องฉุกเฉิน
.
ระหว่างทาง เสียงลมหายใจของลุงหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ อาการหน้าซีดเป็นไก่ต้มมันคือแบบนี้นี่เอง
.
‘ระยะทาง 600 เมตร ทำไมมันช่างไกลนัก’ ผมเชื่อว่าลุงคงคิดแบบนั้น
.
‘ระยะทาง 600 เมตร ทำไมมันช่างไกลเหลือเกิน’ ผมคิดในหัว รถทำไมต้องมาติดแบบนี้ ไฟแดงอีกแล้ว
.
ปาดหน้ารถ หักหัวเลี้ยว เสียบเข้าฉุกเฉิน วิ่งไปเอารถเข็น พยุงลุงลงรถ ป้าวิ่งไปหาหมอบอกอาการ
.
คุณลุงยังอุตส่าห์ยกมือไหว้ขอบคุณ ผมบอกไม่เป็นไรครับ แล้วพยาบาลก็รีบเข็นลุงเข้าห้องฉุกเฉิน
.
ผมขับรถออกมาจากโรงพยาบาล เพื่อกลับมาที่ร้านอาหาร
.
ระยะทาง 600 เมตร เท่ากัน มันแป๊บเดียวเอง
.
แต่ตอนที่เราร้อนใจ ระยะทางที่ใกล้ก็ดูเหมือนไกลเหลือเกิน
.
หลายสถานการณ์ ถ้าเราไม่ได้ประสบด้วยตัวเอง เราจะไม่มีทางรู้เลย ครั้งนี้ก็เช่นกัน
.
คำกล่าวของบัฟเฟตต์ที่บอกว่า “ผมซื้อได้ทุกอย่าง ยกเว้นเวลา” ย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง มันทำให้รู้เลยว่า ‘เวลา’ เป็นสิ่งที่มีค่ามากแค่ไหน
.
.
.
📲 คืนนั้นมีเมสเสสทักเข้ามาในกล่องข้อความเฟซบุ๊ก เป็นคุณลุงคนนั้นเอง
.
หลังจากเติมออกซิเจนและรับการรักษาจากคุณหมอ และอาการของลุงพ้นขีดอันตราย ทั้งคู่ออกจากโรงพยาบาลและกลับมาเอารถที่ร้านติ่มซำพร้อมทั้งขอดูกล้องวงจรปิดเพื่อดูว่าผมเป็นใครและขอชื่อจากร้านอาหารจากใบเสร็จที่ผมโอนเงินค่าอาหาร แล้วก็ไปหาผมจนเจอบน Facebook
.
“คุณต่อลมหายใจสุดท้ายให้ผมเลย” คุณลุงโทรมาขอบคุณ ผมได้แต่บอกว่า “คุณลุงไม่เป็นไรก็โอเคแล้วครับ เพราะผมก็ห่วงมาก ตอนนั้น ดีใจที่ถึงมือหมอทันเวลา”
.
วันต่อมาคุณลุงขอนัดเจอเพื่อมาขอบคุณ “ไม่ต้องหรอกครับ ไม่เป็นไรจริงๆ” ผมตอบ แต่คุณลุงบอกว่าขอมาเจอหน่อย
.
อีกวันเรานัดกันที่ร้านกาแฟ คุณลุงกับคุณป้าเดินมาด้วยท่าทางที่แข็งแรง ผมยกมือไหว้ เราพูดคุยกันถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คุณป้ากับคุณลุงซื้อขนมมาฝากเต็มรถเข็นเลย พร้อมดอกไม้ช่อใหญ่จากร้านของคุณป้า
.
“ลูกมีอะไรให้แม่ช่วยบอกนะ” คุณป้าบอก “ขอบคุณมากๆ นะลูก” คุณลุงกล่าว
.
ผมยิ้มแล้วตอบว่า “ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ขอให้คุณป้าคุณลุงสุขภาพแข็งแรงฮะ ขอบคุณสำหรับขนมแล้วก็ช่อดอกไม้ด้วยนะครับ สวยมากเลย”
.
เราแลกคอนเทคกันไว้ กลายเป็นมิตรภาพดีๆ ที่เกิดขึ้น
.
.
❤️ ผมได้กลับมานั่งคิดหลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เรื่องแรกคือโชคดีที่เราไปถึงอย่างปลอดภัย และลุงได้รับการรักษาทันเวลา เรื่องที่สองคือคำพูดของบัฟเฟตต์ “ผมซื้อได้ทุกอย่าง ยกเว้นเวลา”
.
มีคนเคยบอกผมว่าชีวิตคนเราก็เหมือนรถยนต์หนึ่งคันที่ขีดบอกระดับน้ำมันเสีย แต่ดันต้องขับไปเรื่อยๆ หยุดไม่ได้ แล้ววันหนึ่งน้ำมันก็จะหมด โดยที่เราไม่ทันตั้งตัว
.
การขับรถไปส่งคุณลุงวันนั้นทำให้ตระหนักว่า ชีวิตของเราเปราะบางมาก เราไม่รู้หรอกว่าเวลาที่เหลืออยู่บนโลกนี้มีเท่าไหร่
.
มันเป็นระยะทาง 600 เมตรที่มีค่าที่สุดในชีวิต แม้ก่อนหน้านี้ผมจะรู้ว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่า แต่มันเป็นเพียงคอนเซ็ปต์ที่จับต้องยากซะเหลือเกิน
.
แต่เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้มุมมองเรื่องเวลาของผมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มอบบทเรียนอันล้ำค่าเหมือนอย่างที่บัฟเฟตต์กล่าวนั่นแหละ เพราะหากวันหนึ่งเวลาหมด…มีเงินแค่ไหนก็หาซื้อเติมไม่ได้แล้ว