‘ความเสียดาย’ ในชีวิตว่ามันมีประโยชน์ยังไง ซึ่งในความเข้าใจของเราแล้วความเสียดายเป็นอารมณ์ในหมวดหมู่เชิงลบไม่พึงประสงค์ที่ทำให้โลกขุ่นมัว ไม่ต่างจากพวกความรู้สึกโกรธ แค้น เศร้า ต่างๆนานา แต่ความรู้สึก ’เสียดาย’ เป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยกว่าคนอื่นเขา
การจะหางานใหม่ไม่ใช่เรื่องผิด แต่การคิดว่า “ถ้าเราได้ทำงานที่รัก เราจะไม่รู้สึกว่าทำงานอีกต่อไป” ก็ไม่ถูกซะทีเดียว
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นถือว่าหนักหน่วงเอาเรื่อง ตั้งแต่เรื่องการจากไปของน้องเมสเซนเจอร์คนสำคัญของทีม ไปจนถึงการเตรียมตัวพิชชิ่งกับ NIA รอบไฟนอลเพื่อขอทุน
วันก่อนมีโอกาสได้คุยกับน้องคนหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องปัญหาและภาระที่น้องกำลังเผชิญอยู่ โดยส่วนตัวแล้วผมพอจะรู้ว่าน้องกำลังเหนื่อยมากเพราะเคยผ่านจุดเหตุการณ์ที่คล้ายกันมาก่อน จำได้ว่าตอนที่ตัดสินใจลาออกจากงานโปรแกรมเมอร์และต้องกลับมาบ้านผมนั่งร้องไห้กับตัวเองอยู่นานหลายชั่วโมง แน่นอนว่ามองย้อนกลับไปผมก็คงยังจะตัดสินใจแบบเดิม เพราะยังเชื่ออยู่ว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง แต่การเข้าใจว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องไม่ได้ทำให้ความเจ็บในหัวใจลดน้อยลงไปซะเมื่อไหร่ ผมร้องไห้แล้วก็บอกกับตัวเองว่า “มันเป็นสิ่งที่ถูกแล้ว มันไม่ใช่สิ่งที่อยากให้เกิดขึ้น แต่เราตัดสินใจถูกแล้ว”
เมื่อวานช่วงถามตอบคำถามเป็นช่วงที่สนุกดี น้องๆหลายคนที่กำลังอยู่ในวัยยี่สิบกว่าๆ ดวงตาดูมีไฟที่คุกรุ่นพร้อมอยากจะออกไปลุยสนามจริงกันอย่างมาก เห็นแล้วก็อดนึกถึงตัวเองในช่วงวัยนั้นไม่ได้ที่กำลังวิ่งตามหาสิ่งที่เรียกว่า ‘ความฝัน’ ซึ่งในเวลานั้นไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่มีภาพในหัวที่เลือนลางประมาณว่าอยากทำงานที่ท้าทาย มีความหมายกับคนรอบข้าง และทุกเช้าที่ตื่นมาก็จะพร้อมลุยกับมันอยู่เสมอ มันเป็นความฝันที่เลือนลางจนเลื่อนลอย, ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปหามาจากไหนไอ้งานหรือสิ่งที่อยู่ในหัวนั้น ผ่านมาถึงตอนนี้เมื่ออายุ 38 ขวบปีก็มองย้อนกลับไปก็ได้แต่อมยิ้ม เพราะถ้าให้บอกว่าตอนนี้ได้ทำตามสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วไหม? ก็คงใช่ในระดับหนึ่ง แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้สวยงามโรยด้วยกลีบกุหลาบ ทุกวันก็ยังคงเป็นความท้าทาย งานก็ยังคงสนุก มีเรื่องให้ต้องทำอยู่ทุกๆวัน ซึ่งที่ผ่านมาตลอดสิบกว่าปีที่เริ่มเข้าสู่วัยทำงานอย่างจริงจังนั้นเส้นทางชีวิตก็ไม่เคยเกิดขึ้นตามที่คิดเอาไว้เลย (ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไงนะ แต่ตัวผมเองนี้เส้นชีวิตอย่างยุ่งเหยิงเลย) แต่ในความ ‘คาดเดาไม่ได้’ นั้นเองก็เป็นเสน่ห์ของชีวิต