ช่วงนี้เป็นช่วงที่บรรยากาศที่เชียงใหม่น่านอนมากๆเลยเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เขียนถึงเรื่องการนอนสักหน่อย ข้อมูลสำหรับวันนี้มาจาก The Role of Sleep in Mental Health ในบทความนี้เขาพยายามจะบอกเราว่า “การได้นอนอาจเป็นทางรอดของเรา”
เขาเล่าว่าเรื่องการนอนที่เราหลายๆคนมีปัญหากันนั้นสามารถเล่าเรื่องราวได้ไปถึงตอนที่เราเป็นเด็ก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราอาจจะโทษเรื่องของการนอนหลับไว้ก่อนว่า เพราะนอนไม่พอ นอนน้อยไปเด็กถึงอารมณ์ไม่ดี ตอนเราเป็นเด็กเราจะถูกบังคับให้นอนเป็นเวลา เมื่อไฟดับผ้าห่มต้องขึ้นมาอยู่ระดับอกมีการจุ๊บที่หัวบอก “กู้ดไนท์”
แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราโตขึ้น เมื่อไฟดับลงเราไม่จำเป็นต้องนอนอีกต่อไป หรือเวลานอนก็อาจจะเป็นเวลาเริ่มทำงานอะไรของใครหลายๆคน และเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นก็ไม่ใช่แค่เป็นสัญญาณของเช้าวันใหม่ แต่อาจเป็นสัญญาณของการทำงานเสร็จสักที
เมื่อเราโตขึ้นความรู้สึกว่า “เรานอนไม่พอ” จะหายไป ต่างกับตอนเด็กที่เราจะไวต่อความรู้สึกเรื่องนี้มากๆ ไม่มีใครคอยจู้จี้ให้เรานอน และก็มักจะมีเพื่อนชวนออกไปตอนกลางคืน หรือซีรี่ย์เรื่องใหม่ก็น่าสนใจเหลือเกิน เรื่องของการน้อย หลับให้เป็นเวลาเลยเป็นเรื่องที่มีแต่คนไม่มีอะไรจะทำเท่านั้นที่จะสนใจ
ว่ากันว่าความมืดเป็นสิ่งที่น่ากลัว มันจะดึงเอาความคิดหายนะต่างๆออกมาไม่ว่าจะเป็น ความสัมพันธ์ครั้งเก่าที่แตกสลายไปแล้ว หรือความรู้สึกว่าทุกคนเกลียดเราเสียเต็มประดา
‘When we are tired, we are attacked by ideas we conquered long ago,’
Friedrich Nietzsche
เมื่อเราเหนื่อยล้า เราจะถูกโจมตีโดยไอเดียต่างๆที่เราพิชิตมันไปตั้งนานแล้ว
เฟดเดอริก นิกซ์เช่กล่าวไว้
และเป็นที่รู้กันดีว่าเราจะบ้าคลั่งเพราะความเหนื่อยล้าก่อนที่เราจะรู้ว่าเราเหนื่อยเสียอีก
นั่นแหละ คือสิ่งหนึ่งที่เราต้องยอมรับให้ได้คือเราก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง เด็กน้อยที่อ้อแอ้ตอนสองทุ่มก็ยังคงเป็นเราคนเดิม เราโตขึ้นมา แต่ในส่วนของความยืดหยุ่นทางอารมณ์ ของเราไม่ได้แข็งแกร่งมากไปกว่าเด็กทารก เมื่อใดก็ตามที่เรารู้สึกว่าเรากำลังซึมหรือวิตกกังวล สิ่งที่เราควรทำก็คือละความพยายามทั้งหมดและมุ่งหน้าไปที่ห้องนอน เพราะความคิดที่เกิดขึ้นเมื่อเราเหนื่อยจะเป็นความคิดที่เลอะเทอะและยุ่งเหยิง มันจะทำให้เราพลาดรายละเอียดต่างๆ เราไม่ควรจะมั่นใจอะไรจนกว่าเราจะได้พักผ่อนเพียงพอ
ในแต่ละวันจะมีปัญหามากมายที่จะทำให้เรารู้สึกว่า “มีปัญหาเยอะแยะไปหมด” ตอนนั้นเราควรรู้ที่จะหยุดและยกธงขาว และเปิดการ์ดมหัศจรรย์คือการงีบสักหน่อย เราอาจจะรู้สึกว่านี่มันขี้เกียจและไม่มีความรับผิดชอบเอาเสียเลย แต่บนโลกนี้มีอะไรน่าเสียดายเยอะแยะเต็มไปหมด เรื่องหนึ่งก็คือ “การไม่ยอมรับว่าบางครั้งเรายังไม่พร้อม”
และสุดท้ายนี้อยากชวนทุกคนว่าถ้าเหนื่อยก็งีบกันเถอะค่ะ มีอะไรอีกมากมายรอคอยให้เราคิดได้ แต่เราจะไม่มีวันคิดมันออกได้ถ้าเรายังไม่ได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ
อ้างอิง
https://www.theschooloflife.com/thebookoflife/the-role-of-sleep-in-mental-health/
