บางครั้งก็เจอคำถามที่ ‘ตอบยาก’ จะเรียกว่าเป็น ‘Trick Questions’ หรือคำถามที่ใช้วัดหลักแนวคิดหรือแสดงตัวตนของตัวเองออกมา
‘การเสียเวลา’ ที่จะพูดถึงเป็นเรื่องของการตัดสินใจและระบบความคิดมากกว่า ที่ทำให้มองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกว่าไม่น่าไปเสียเวลาตรงนั้นเลย
หยุดและถามตัวเองว่า คุณได้เรียนรู้อะไรจากความเสียดายที่เกิดขึ้นบ้าง ใช้มันเป็นตัวเร่งให้ชีวิตดำเนินไปในทางที่ดีขึ้น จำไว้ว่าความเสียดายในตัวมันเองไม่ใช่สิ่งเลวร้าย แถมยังมีโอกาสที่จะเป็นพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกได้ด้วย
ชีวิตไม่ได้ยาวขนาดนั้น ถ้าโอกาสที่อยู่ตรงหน้าทำให้คุณอยากลอง ตอนนี้อาจจะเป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดแล้วครับ สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่การไม่รู้ แต่เป็นการไม่ได้รู้เพราะเราไม่กล้าลองมากกว่า
การบอกปฏิเสธกับทุกอย่างทำให้มีประสิทธิภาพในสิ่งที่เราต้องการโฟกัส แต่การตอบรับโอกาสใหม่ ๆ ที่เข้ามาก็ช่วยเปิดประตูสู่ประสบการณ์ใหม่ เจอคนใหม่ ๆ ความสัมพันธ์ที่คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าจะสร้างโอกาสใหม่ ๆ ได้มากขนาดไหน มันเป็นเรื่องที่จำเป็นมาก
คุณต้องมีทั้งสองอย่าง มีประสิทธิภาพด้วย แต่ก็อย่าลืมลองทำอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่รู้ด้วยเช่นกัน
อิปิคเตตัส นักปราชญ์สโตอิกชาวกรีก เขาเกิดมาเป็นทาสในเมือง Hierapolis (ประเทศตุรกีในปัจจุบัน) เป็นคนพิการที่ต้องใช้ไม่เท้าช่วยในการเดิน (ประวัติบางแห่งก็บอกว่าเขาพิการเพราะถูกเจ้านายใจร้ายทำร้ายเอา บางแห่งก็บอกว่าว่าเขามีร่างกายพิการมาตั้งแต่กำเนิด) เขาเชื่อว่าเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ต้องยอมรับ ส่วนเรื่องที่เปลี่ยนแปลงได้จงลงมือทำตอนนี้
อาการผิดปกติทางจิตสะท้อนถึงภาวะความบกพร่องทางบุคลิกภาพ บุคคลจะมีความลุ่มหลงตัวเองมากจนเกินไป เชื่อว่าตนเองสำคัญที่สุด สมควรได้รับการปฏิบัติพิเศษ
‘ความเสียดาย’ ในชีวิตว่ามันมีประโยชน์ยังไง ซึ่งในความเข้าใจของเราแล้วความเสียดายเป็นอารมณ์ในหมวดหมู่เชิงลบไม่พึงประสงค์ที่ทำให้โลกขุ่นมัว ไม่ต่างจากพวกความรู้สึกโกรธ แค้น เศร้า ต่างๆนานา แต่ความรู้สึก ’เสียดาย’ เป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยกว่าคนอื่นเขา
“ชีวิตสั้นนัก จนไม่มีเวลา สำหรับการทะเลาะ การขอโทษ การอิจฉาริษยา และการต่อว่า มีเพียงเวลาเพื่อรัก และจะว่าไปแล้ว แค่นั้นก็แสนสั้นเช่นกัน”
นี่คือความน่ากลัวของความเจ็บปวดที่คุ้นเคย ชาชินกับความเจ็บปวดที่เจอทุกวี่วัน ไร้ซึ่งความหวังหรือเรี่ยวแรงที่จะพาตัวเองออกจากสถานการณ์อันเลวร้าย